Serwis Kadry Zarządzającej ZOZ

Artykuł 9 ustawy o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych  nakłada na każdego świadczeniodawcę obowiązek nabywania, w celu realizacji świadczeń gwarantowanych, leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobów medycznych po cenie nie wyższej niż urzędowa cena zbytu powiększona o marżę nie wyższą niż urzędowa marża hurtowa. W przypadku nabywania od podmiotu innego niż hurtownia leków ma to być cena nie wyższa niż urzędowa cena zbytu. Treść przepisu może sugerować, że opisane ceny będą cenami maksymalnymi, co oznacza, że będzie mogło uprawniać szpitale do negocjowania z danym przedsiębiorcą bądź hurtownią wysokości cen przy zakupie leków. Inne przepisy tej samej ustawy powodują jednak wątpliwości.

Urzędowe ceny zbytu leków refundowanych będą ustalane indywidualnie, na wniosek producenta i dla konkretnego leku, w drodze decyzji ministra zdrowia o objęciu leku refundacją. Sztywny charakter będą miały nie tylko urzędowe ceny leków ale także marże hurtowe (docelowo 5 proc.) i detaliczne.

Co więcej, ustawa w art. 49 ust. 3 zakazuje producentom leków stosowania form zachęty, takich jak prowadzenie sprzedaży uwarunkowanej, stosowanie upustów, rabatów, bonifikat, pakietów i uczestnictwa w programach lojalnościowych, darowizn, nagród, prezentów, upominków, niespodzianek, ułatwień zakupów lub usług sponsorowanych, wszelkiego rodzaju talonów, bonów oraz innych korzyści.

Wynika z tego pośrednio że szpitale nie będą mogły już negocjować cen ani dokonywać pakietowania w zamówieniach publicznych w odniesieniu do produktów objętych refundacją. Nie będą też mogły przyjmować za darmo leków refundowanych od firm i hurtowni. W takiej sytuacji do rozpisanego przez szpital przetargu na zakup leków refundowanych przystąpiliby producenci i hurtownie z urzędowo już określonymi cenami.