Placówki medyczne coraz częściej  podejmują się organizowania szkoleń pierwszej pomocy przedmedycznej, gdyż skłaniają je do tego obowiązujące przepisy. Chcą też realizować swoją misję. Może to być także działalność dochodowa.

W 108 Szpitalu Wojskowym w Ełku organizowanie szkoleń pomocy przedmedycznej zaczęto od kształcenia własnych kadr na koszt placówki. -Kursy pierwszej pomocy organizujemy dla wszystkich niemedycznych pracowników naszego szpitala. Dzisiaj każda osoba zatrudniona w ełckim Szpitalu Wojskowym potrafi udzielić pierwszej pomocy –mówiHalina Malesiak, Pielęgniarka Oddziałowa Szpitalnego Oddziału Ratunkowego

Specjaliści drugiego stopnia, najnowocześniejszy sprzęt medyczny i zaangażowanie w działalność badawczo-rozwojową to przejaw strategicznego zarządzania placówką medyczną i orientacji na jakość usług – przekonuje przykład praktyki Centrum Medyczne LiMED z Tarnowskich Gór.

Ambicją Centrum Medycznego LiMED było założenie ośrodka, który zarówno pod względem poziomu kadry medycznej, jak i aparatury diagnostycznej oraz leczniczej stanie się bezkonkurencyjny na rynku lokalnym.

Wirtualne kartoteki oraz przesyłanie danych medycznych między jednostkami w regionie, a także szybki dostęp do danych statystycznych i ekonomicznych to oczekiwane efekty pilotażowych projektów w obszarze e-zdrowia realizowanych na Dolnym Śląsku i w Łódzkiem. Niektóre z tych funkcjonalności są dostępne już dziś.

Elektroniczne systemy przetwarzania danych to przyszłość placówek ochrony zdrowia w Polsce. Są już dobre przykłady tworzenia i wykorzystywania elektronicznych baz danych w systemach opieki zdrowotnej na Dolnym Śląsku i w województwie łódzkim. Nie udałoby się jednak zrealizować tych przedsięwzięć bez wsparcia funduszy UE.

Lekarze, ratownicy medyczni, a począwszy od 1 stycznia 2012 r. również pielęgniarki i położne, mają status funkcjonariusza publicznego. Oznacza to, że gdy zostaną znieważeni w pracy podczas udzielania świadczeń zdrowotnych, będzie to uznane za przestępstwo i sprawca będzie podlegać karze grzywny, ograniczenia lub pozbawienia wolności.

Ustawa o zawodach lekarza i lekarza dentysty z 5 grudnia 1996 r. przyznaje lekarzowi ochronę prawną należną funkcjonariuszowi publicznemu. Nie znaczy to, że ze względu na te uprawnienia nabywa tę ochronę. Dotyczy ona przypadków udzielania  pomocy doraźnej oraz przede wszystkim, gdy stan pacjenta wskazuje na to, że zwłoka w udzieleniu mu pomocy mogłaby spowodować „niebezpieczeństwo utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia” (art. 44 i art. 30 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty).

Agresja ze strony pacjentów jest powodem dyskomfortu w pracy personelu placówek medycznych. Powoduje lęk, zmniejsza poczucie bezpieczeństwa osobistego i wykonywanej pracy oraz poziomu samooceny, zwiększa stres i poczucie bezradności. Dlatego podmioty lecznicze coraz częściej decydują się na takie działania, jak monitoring czy wynajęcie ochrony.

Personel medyczny: pielęgniarki, lekarze, pracownicy ambulatoriów i ratownicy medyczni są narażeni na zachowania agresyjne ze strony pacjentów. Długie oczekiwanie w kolejce w Izbie Przyjęć, późny przyjazd karetki, odmowa przyjęcia do szpitala, wydania zaświadczenia czy skierowania oraz ogólne niezadowolenie z poziomu usług medycznych to najczęstsze powody takich zachowań. Do niedawna problemy z awanturującymi się pacjentami zdarzały się niemal wyłącznie w placówkach psychiatrycznych i odwykowych. Dziś do nieprzyjemnych zdarzeń dochodzi w większej liczbie placówek. 

Oszczędności związane ze zmniejszeniem liczby personelu pomocniczego, ale także możliwość innego zagospodarowania powierzchni wykorzystywanej dotychczas na pralnię, magazyn, czy kuchnię to główne zalety ze zlecania usług firmom zewnętrznym przez podmioty lecznicze.

Outsourcing oznacza przekazanie działań, wykonywanych dotychczas przez własnych pracowników, firmie zewnętrznej, niezwiązanej bezpośrednio z placówką, ale mającej doświadczenie w zakresie świadczenia konkretnych usług, np. sprzątania. Co istotne – usługodawca nie określa sposobu, w jaki usługa ma zostać wykonana, ale precyzyjnie ustala rezultaty, jakie usługobiorca ma osiągnąć.

Darowizny finansowe i rzeczowe od sponsorów i ludzi dobrej woli są dziś najbardziej popularnymi, dodatkowymi formami wsparcia polskich placówek medycznych. To dzięki nim otrzymują one możliwość inwestycji i rozwoju lub oddalają widmo upadłości, zaś firmy i organizacje udowadniają, że trend społecznej odpowiedzialności biznesu (CSR) to osadzona w konkretnych realiach i wymierna pomoc najbardziej potrzebującym - pacjentom.

Do najpopularniejszych form sponsoringowych od dłuższego czasu należą darowizny finansowe i rzeczowe. Wysokość pozyskiwanych dla danej placówki funduszy waha się w skali rocznej od kilku do kilkuset tysięcy złotych, a w niektórych przypadkach nawet kilku milionów. Placówki zazwyczaj wzbogacają się o nowy sprzęt medyczny i komputerowy oraz wybrane środki trwałe, stanowiące wyposażenie szpitalnych sal i pomieszczeń użytkowych. Takie wsparcie dostał chociażby oddział chirurgiczny ZOZ w Dębicy, którego dobroczyńcami są zarówno lokalne przedsiębiorstwa, jak i osoby prywatne. W 2010 r. podobnie oddział chirurgii ogólnej i naczyniowej Specjalistycznego Szpitala im. Szczeklika w Tarnowie, dofinansowany darowizną byłego mieszkańca miasta, który w podzięce za sprawowaną wiele lat wcześniej opiekę nad matką zapisał placówce spadek w wysokości niespełna miliona złotych.

Artykuł 49 ust. 3 ustawy z 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych, która wchodzi w życie 1 stycznia 2012 r., zakazuje stosowania jakichkolwiek form zachęty odnoszących się do leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyrobów medycznych podlegających refundacji ze środków publicznych.

Odnosi się to przede wszystkim do programów kierowanych do pacjentów, sprzedaży uwarunkowanej, upustów, rabatów, bonifikat, pakietów i uczestnictwa w programach lojalnościowych, darowizn, nagród, prezentów, upominków, wycieczek, loterii, losowań, wszelkich form użyczeń, transakcji wiązanych, ułatwień, zakupów lub usług sponsorowanych, wszelkiego rodzaju talonów, bonów oraz innych niewymienionych z nazwy korzyści. Nie wskazuje jednak dokładnie podmiotów objętych zakazem. Oznacza to, że przekazywanie darowizn leków przez firmy farmaceutyczne na rzecz np. szpitali nie będzie zakazane.

Sytuacja, w której pacjent - dzięki stronie internetowej - ma możliwość poznania lekarzy, a w poczekalni lub przez Internet na bieżąco śledzi kolejność przyjęć prezentowaną na monitorze, nadal pozostaje rzadkością. Przykład opolskiej „ZWM-Malinka” przekonuje, że najlepsze inwestycje niekoniecznie są najdroższe, a poziom obsługi pacjenta uzależniony jest od bieżących badań jego preferencji.

„ZWM-Malinka” należy do grupy pierwszych 24. przychodni wyróżnionych certyfikatem „Przyjazna Przychodnia”, który nadawany jest jednostkom wyróżniającym się pod względem jakości obsługi pacjenta. „ZWM-Malinka” podobnie, jak i pozostałe wyróżnione przychodnie, zanotowała bardzo wysokie oceny obsługi pacjenta, dostępności usług, przestrzegania praw pacjenta, promocji i informacji, ciągłości i kompleksowość oraz jakość usług, a także potencjału organizacji.