Opracowanie i efektywne wdrożenie planu restrukturyzacyjnego jest ważnym elementem wykorzystania pomocy publicznej w procesie restrukturyzacji placówki.

Jest to szczególnie istotne w przypadku przekształcania samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej w spółkę prawa handlowego, gdyż brak notyfikacji pomocy publicznej będzie powodować nielegalną pomoc publiczną i tym samym spółka będzie od początku działać z naruszeniem prawa, w warunkach istotnego ryzyka ekonomiczno–prawnego.

Każdy projekt unijny przed przyznaniem mu dotacji unijnej jest poddawany ocenie formalnej i merytorycznej na podstawie kryteriów określonych w załącznikach dokumentacji konkursowej. Od wyników tych ocen zależy, czy otrzyma dofinansowanie z UE.

Najczęściej można spotkać się z załącznikiem „Kryteria wyboru projektów” bądź „Karta oceny merytoryczno-technicznej”. Ten dokument określa szczegółowo wytyczne, które projekt jest zobowiązany spełniać, aby mógł otrzymać dofinansowanie.

W pierwszej kolejności ocena projektu uzależniona jest od oceny formalnej, która następuje na pierwszym etapie oceny projektu, według listy sprawdzającej. Lista sprawdzająca bądź wzór kart oceny formalnej są dostępne w dokumentacji konkursowej lub w podręcznikach procedur do Regionalnych Programów Operacyjnych.

Dzięki systemom komputerowym, które stanowią jeden z głównych instrumentów zarządczych menedżera, możliwe są gromadzenie i analiza danych. Odpowiednio dobrane do potrzeb placówki, poza zapewnieniem bezpieczeństwa danych, muszą być przede wszystkim stabilne i intuicyjne dla użytkowników.

Pierwszą z funkcjonalności medycznych, jaką powinien spełniać system komputerowy, jest zarządzanie terminami wizyt, komórkami organizacyjnymi (gabinetami) oraz harmonogramami pracy lekarzy w ośrodku. W mniejszym bądź większym stopniu tę funkcjonalność realizują wszystkie obecnie dostępne na rynku systemy wspomagające pracę placówki ochrony zdrowia. W przypadku harmonogramów wizyt oraz pracy poszczególnych gabinetów bardzo istotna jest przejrzystość prezentowanych danych – im bardziej intuicyjny interfejs tym prostszy i szybszy proces rejestracji pacjentów, zmiany terminu wizyty bądź jej odwołania.

W praktyce procesu inwestycyjnego w jednostkach ochrony zdrowia przyjmuje się, że inspektor nadzoru powoływany jest przez inwestora-menedżera na podstawie umowy i jest jego fachowym pełnomocnikiem na budowie.

Do podstawowych obowiązków inspektora nadzoru inwestorskiego należą:

• reprezentowanie inwestora na budowie przez sprawowanie kontroli zgodności jej realizacji z projektem i pozwoleniem na budowę, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej,

• sprawdzanie jakości wykonywanych robót i wbudowanych wyrobów budowlanych, przede wszystkim zapobieganie zastosowaniu wyrobów budowlanych wadliwych i niedopuszczonych do stosowania w budownictwie,

• sprawdzanie i odbiór robót budowlanych ulegających zakryciu lub zanikających,

• uczestniczenie w próbach i odbiorach technicznych instalacji, urządzeń technicznych i przewodów kominowych oraz przygotowanie i udział w czynnościach odbioru gotowych obiektów budowlanych i przekazywanie ich do użytkowania,

• potwierdzanie faktycznie wykonanych robót oraz usuwanie wad, a także, na żądanie inwestora, kontrolowanie rozliczeń budowy.

Określona konstrukcja, wyposażenie i przejście badań ambulansów drogowych stosowanych do transportu i sprawowania opieki nad pacjentami – to tylko niektóre z wymagań, które musi spełniać karetka. Warto je przeanalizować przed planarnym zakupem takiego pojazdu.

Zakup pojazdu medycznego transportowego czy specjalistycznego wiąże się z ogromnymi kosztami dla każdej placówki, dlatego bardzo ważny jest ścisły opis zamawianego przedmiotu oraz jego zgodność z obowiązującymi przepisami prawa.

Zespoły ratownictwa medycznego dzielą się na zespoły specjalistyczne oraz zespoły podstawowe (art. 36 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym). Podział ten obowiązuje od początku 2011 r., kiedy zakończył się okres przejściowy nałożony na wszystkie podmioty lecznicze prowadzące oddziały ratunkowe.

We wcześniejszym systemie ratownictwa medycznego występowało kilka rodzajów ambulansów, które oznaczano literami R, W, P, N, i K. Podział ten został stopniowo wyparty przez ustawodawcę i zastąpiony literami S oraz P. Karetka reanimacyjna (R), potocznie zwana erką, obecnie określona jest jako karetka specjalistyczna (S).

W skład zespołu ambulansu typu S wchodzą co najmniej trzy osoby uprawnione do wykonywania medycznych czynności ratunkowych tj. lekarz, pielęgniarka lub ratownik medyczny oraz jeśli żaden z członków zespołu nie ma prawa jazdy kategorii B, to również kierowca ( jako czwarty członek zespołu).

Karetka wypadkowa (W) obecnie funkcjonuje jako karetka podstawowa (P) w skład, której wchodzą co najmniej dwie osoby uprawnione do wykonywania medycznych czynności ratunkowych, tj. pielęgniarka lub ratownik medyczny. Karetki przewozowe (P) zastąpiono karetkami transportowymi (T), a karetki neonatologiczne (N) pozostawiono bez zmian.

Menedżer placówki medycznej powinien dokładnie wiedzieć, jakie obowiązki powierzyć kierownikowi budowy, a także zadbać o to, aby generalny wykonawca złożył oświadczenie, iż zna wszelkie normy techniczne dotyczące wznoszenia obiektów służącym opiece zdrowotnej, co zabezpieczy go na ewentualność dochodzenia odszkodowania.

Ustanowienie i wprowadzenie kierownika budowy jest wymagane jedynie w przypadku prowadzenia w placówce takich prac, na które wymagane jest uzyskania pozwolenia na budowę. W niektórych sytuacjach, jeśli jest to uzasadnione nieznacznym stopniem skomplikowania robót, starosta może zwolnić placówkę z tego obowiązku.

W praktyce wznoszenia i remontowania obiektów ochrony zdrowia – poza zwolnieniem inwestora przez starostę z tego obowiązku w przypadku prowadzenia nieskomplikowanych robót - ustanowienie kierownika budowy jest zasadą. Kierownik budowy jest przedstawicielem generalnego wykonawcy i na podstawie zawartej umowy między inwestorem, a wykonawcą, ponosi pełną odpowiedzialność za zapewnienie bezpieczeństwa na budowie i poprawność prowadzonych prac.

Zakupy z wykorzystaniem aukcji internetowej to nie tylko oszczędność o ok. 20% kosztów, ale i szansa na wynegocjowanie dłuższej gwarancji oraz serwisu pogwarancyjnego, a także lepszych warunków dostawy i płatności dla placówki.

Aukcja elektroniczna to – zgodnie z Prawem zamówień publicznych - jeden z dopuszczalnych elektronicznych trybów udzielania zamówień publicznych. Placówki zobowiązane do ogłaszania przetargów publicznych coraz częściej korzystają z tej formy, gdyż pozwala ona na oszczędności w wysokości ok. 20%.

Partnerstwo publiczno-prywatne (PPP) jest szansą na uruchomienie poradni specjalistycznej, oddziału szpitalnego lub nawet całego szpitala bez środków finansowych, kontraktu z NFZ, a nawet doświadczenia w prowadzeniu takiej placówki. Do tej pory w sektorze ochrony zdrowia podpisano jednak zaledwie 4 takie umowy o zawiązaniu partnerstwa.

Mija właśnie 2,5 roku od wejścia w życie ustawy z 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym oraz ustawy z 9 stycznia 2009 r. o koncesji na roboty budowlane lub usługi. Regulacje te otworzyły możliwość zawiązywania partnerstw m.in. w ochronie zdrowia. W kraju wypracowano na razie 4 takie partnerstwa, z czego aż dwa w Szpitalu Wielospecjalistycznym w Jaworznie. Korzyści z zastosowania PPP to możliwość: prowadzenia jednocześnie kilku inwestycji przy ograniczonym budżecie (niskie koszty), wypracowania dodatkowych przychodów od podmiotów trzecich, a także rozłożenie ryzyka na dwóch partnerów.

Prowadzenie elektronicznej dokumentacji medycznej w placówce jest jednym z narzędzi podnoszenia jakości obsługi pacjenta. Żeby za pomocą systemu informatycznego bezpiecznie zarządzać tymi danymi, niezbędne jest spełnienie takich wymogów, jak np. kontrola dostępu czy automatyczne tworzenie kopii zapasowych. 

Mimo że znacznie ułatwiono kwestie wdrażania systemu cyfrowych kartotek pacjentów, np. przez zniesienie konieczności oznaczania dokumentacji medycznej prowadzonej w formie cyfrowej, podpisem elektronicznym ze znacznikiem czasu, przeprowadzenie tego procesu w placówce wymaga spełnienia wielu wymogów przez system teleinformatyczny. Wytyczne te zawierarozporządzenie Ministra Zdrowia z 21 grudnia 2010 r. w sprawie rodzajów i zakresu dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania.

Bazy internetowe poświęcone branży sprzętu medycznego upraszczają poszukiwanie informacji i skracają czas doboru oraz zakupu sprzętu, a także usług z nim związanych.

Internetowe bazy sprzętu medycznego prezentują wiele tysięcy jednostek sprzętowych pogrupowanych w działy sprzętowe lub rozłożonych na oddziały szpitalne, w których sprzęt ten ma zastosowanie. Takie pogrupowanie sprzętu znacznie uławia znalezienie precyzyjnych, kompletnych informacji z zakresu asortymentu, którego dotyczy planowana inwestycja. Profesjonalne portale za pomocą oferowanych funkcjonalności pozwalają na zapoznanie się z rozwiązaniami technicznymi w zakresie poszczególnych modeli sprzętu, przejrzenie katalogów, prospektów, kart charakterystyki, instrukcji technicznynych, przygotowanie zestawień porównujących poszczególne modele jednostek sprzętowych. Bazy te koncentrują zarówno sprzęt medyczny, jak też produkty jednorazowe, środki chemiczne itp.