Nie tylko cena, ale i pełne wykorzystanie możliwości danej metody sterylizacji powinny mieć wpływ na wybór jej rodzaju.

Utrzymanie prawidłowych warunków higienicznych na terenie jednostki ochrony zdrowia i w jej najbliższym otoczeniu powinno stanowić jedno z podstawowych wyzwań, które w swej złożoności jest zespołem funkcji wymagających solidnej realizacji w każdej placówce opieki zdrowotnej. Od szpitala czy przychodni wymaga się bowiem spełnienia podstawowych warunków aseptyki i sterylności. Pacjenci oczekują czystego otoczenia, dbałości o porządek, sprawnego i bezpiecznego usuwania nieczystości  i przyjaznego środowiska, tworzącego warunki do efektywnej i skutecznej terapii.

Można wyróżnić dwa źródła dostarczania materiałów sterylnych do placówki  - przetwarzane we własnej sterylizatorni lub  outsoursowanie usług sterylizacji. Bez względu na  to, jaki sposób wybierzemy, należy dochować wymogów  organizacyjnych i opracować odpowiednie procedury.

Kierownicy placówek medycznych i ich personel mają obowiązek podejmowania działań zapobiegających szerzeniu się i rozprzestrzenianiu zakażeń i chorób zakaźnych.

Budową sterylizatorni powinien zajmować się zespół specjalistów który dokładnie rozpozna potrzeby placówki. To zagwarantuje jej późniejszą funkcjonalną eksploatację, obniży koszty inwestycyjne i pozwoli wykorzystać zakupiony sprzęt zgodnie z jego przeznaczeniem.

Wszelkie zakupy przygotowywane pod kątem wyposażenia przyszłej sterylizatorni muszą być szczegółowo rozważane, aby pozostawały w zgodzie z profilem placówki, z przewidywaną liczbą zabiegów operacyjnych i zróżnicowanym rodzajem instrumentarium, liczbą gabinetów zabiegowych, rodzajem diagnostyki, liczbą i specyfiką pracowni, z istnieniem szczególnych specjalności wymagających operacji przy użyciu  wysoce specjalistycznego sprzętu, np. oddział neurochirurgii, kardiochirurgii, ortopedii, neonatologii (sprzęt o wysokim standardzie wymagający specyficznego podejścia przy dezynfekcji i sterylizacji), porodowy (liczba porodów), okulistyki i wiele innych.

Właściwie zorganizowany i monitorowany system dezynfekcji i sterylizacji może znacznie ograniczyć liczbę zakażeń szpitalnych. Jest to istotne chociażby ze względu na wzrost świadomości pacjentów, którzy coraz częściej dochodzą odszkodowań.

W polskich szpitalach jest około dwieście centralnych sterylizatorni wyposażonych w myjnie dezynfektory. Zainstalowanych jest w nich około pięćset myjni, w niektórych nawet po osiem sztuk (wraz z myjniami na blokach operacyjnych). Są też takie, które mają tylko po jednej myjni. Oznacza to, że w ponad pięciuset szpitalach nie ma maszynowej technologii mycia narzędzi. Wiek używanych myjni waha się od około 26 lat do zupełnie nowych. Nowe myjnie -  jest ich około trzysta - są wyposażone w mikroprocesorowe programatory pozwalające na wprowadzanie większości nowoczesnych technologii. Pokazuje to, że placówki ochrony zdrowia są nadal niedoinwestowanie.

Menedżer musi zadbać, aby promieniowanie jonizujące w placówce było stosowane w bezpieczny sposób. Jeśli uzna to za konieczne, może zlecać audyt w tym zakresie częściej niż raz w roku.

Kierownik jednostki ochrony zdrowia jest odpowiedzialny za powołanie zespołu audytorskiego, którego zadaniem jest wykonanie audytu wewnętrznego jednostki. Wynika to z rozporządzenia Ministra Zdrowia z 18 lutego 2011 r. w sprawie warunków bezpiecznego stosowania promieniowania jonizującego dla wszystkich rodzajów ekspozycji medycznej.

Do 30 czerwca 2012 r. każdy z kierowników podmiotu leczniczego ma obowiązek przedstawić organowi prowadzącemu rejestr program dostosowania placówki do wymogów sanitarno-budowalnych. Wynika on z rozporządzenia Ministra Zdrowia z 2 lutego 2011 r. w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej.

Opracowując program dostosowawczy, trzeba pamiętać, że w związku z wejściem w życie 1 lipca 2011 r. ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej Minister Zdrowia został zobowiązany do zmiany wymienionego rozporządzenia najpóźniej do 1 lipca 2012 r. Oznacza to, że wymagania w tym zakresie mogą, lecz nie muszą, ulec zmianie.

Kierownikowi odpowiedzialnemu za ochronę radiologiczną, który m.in. nie wywiązuje się z obowiązków w zakresie ochrony radiologicznej przy pracy ze źródłami promieniowania jonizującego, odpadami promieniotwórczymi lub przy ich przygotowaniu do transportu i składowaniu, grozi kara nawet do 16 tys. zł.

Jednostki wykorzystujące promieniowanie jonizujące w celach medycznych muszą wdrożyć program ochrony radiologicznej, za którego przestrzeganie odpowiedzialny jest kierownik jednostki organizacyjnej.

Podstawą każdego planu higienicznego placówki medycznej powinny być wytyczne sanitarno-epidemiologiczne, gdyż bezpieczeństwo pracy i ochrona zdrowia personelu oraz pacjentów placówek medycznych stanowią priorytet dla organów nadzorczych i kontrolnych.

Dostosowanie procedur mycia, konserwacji i dezynfekcji powierzchni do zagrożenia epidemiologicznego w placówce zawartych w planie higieny szpitala lub instrukcji utrzymania czystości i dezynfekcji powierzchni szpitalnych uchronią przed przeniesieniem drobnoustrojów chorobotwórczych, które są czynnikiem skażeń podłóg, sprzętu, mebli, a nawet personelu medycznego, na pacjentów. Za ich przygotowanie są odpowiedzialne pielęgniarki epidemiologiczne, a zatwierdzenie - dyrektorzy ds. medycznych danej placówki.

Dodatkowe punkty przy ocenie oferty składanej w konkursie na udzielanie świadczeń zdrowotnych na podstawie umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia to jedna z głównych korzyści płynących z akredytacji dla szpitali. 

Akredytacja to jeden z elementów wyróżniających szpital lub jednostkę podstawowej opieki zdrowotnej ze względu na standard udzielanych świadczeń na rynku usług medycznych. Może ona stanowić jedno z narzędzi wykorzystywanych do poprawy jakości i jej obiektywnego mierzenia. Podstawową ideą akredytacji jest dobrowolna ocena bazująca na ustalonych i jawnych kryteriach.

Wprowadzenie jednolitych zasad jakościowych w sieci przychodni wzmacnia wizerunek firmy oraz zwiększa nadzór nad tymi działaniami. Korzyścią jest również ograniczenie kosztów wynikających z prowadzania wielu systemów. Jeden system oznacza jednoczesne audyty jednostek i jeden koszt z tym związany.

Globalizacja systemów zarządzania jakością w przedsiębiorstwach jednego podmiotu leczniczego niesie ze sobą wiele korzyści dla całego podmiotu - zarówno jakościowych, jak i kosztowych. Wzrasta też współodpowiedzialność poszczególnych przedsiębiorstw za utrzymanie certyfikatu. Podjęcie decyzji o wdrożeniu wspólnego systemu w kilku przychodniach jednej spółki powinno być poprzedzone dokładną analizą obecnie funkcjonujących w tych placówkach systemów. Pomijając bariery organizacyjne, trzeba wziąć pod uwagę etap dojrzałości systemów, które spółka zamierza ujednolicić.