Czy możesz wymagać od personelu zaczepienia się przeciw COVID-19

Pracodawca zatrudniający pracownika w warunkach narażenia na działanie szkodliwych czynników biologicznych jest zobowiązany do stosowania wszelkich dostępnych środków eliminujących narażenie, a jeżeli jest to niemożliwe – ograniczających stopień tego narażenia, przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki.

Obowiązek ten wynika z art. 222¹ § 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (dalej: kp) i nie stanowi jednak podstawy prawnej dla pracodawcy do obligowania pracowników do szczepienia przeciwko SARS-CoV-2. Takiej możliwości nie uzasadnia także obowiązek zapewnienia przez pracodawcę bezpiecznych i higienicznych warunków pracy, co potwierdza wyrok WSA w Białymstoku z 30 stycznia 2020 r. (sygn. akt II SA/Bk 869/19, LEX nr 2784132).

Zgodnie z nim nikt nie ma prawa zmusić pracownika do ochrony swojego zdrowia przez szczepienia profilaktyczne i pracownik ma prawo odmówić poddania się takim szczepieniom.

Podstawy do przymuszenia pracownika do realizacji szczepień ochronnych nie stanowi także rozporządzenie ministra zdrowia z 22 kwietnia 2005 r. w sprawie szkodliwych czynników biologicznych w środowisku pracy oraz ochrony zdrowia zawodowo narażonych na te czynniki, w którym pracą narażającą pracowników na działanie czynników biologicznych jest m. in. praca w jednostkach ochrony zdrowia, w tym w pomieszczeniach izolacyjnych i zakładach, gdzie są wykonywane badania pośmiertne.