Piotr Gołaszewski: Człowiek w centrum – innowacje i empatia w praktyce Mazowieckiego Szpitala Bródnowskiego

Przede wszystkim zależało nam na tym, aby podtrzymać istotną część historii naszej placówki i doświadczeń naszego zespołu w zakresie psychiatrii. Istotny był również fakt, że wzrasta liczba osób uzależnionych od alkoholu, substancji psychoaktywnych z powodu nieradzenia sobie z wyzwaniami codziennego życia. Jako szpital powinniśmy reagować na potrzeby społeczności, w której pełnimy swoją służbę człowiekowi potrzebującemu pomocy. Mamy doskonały, ambitny zespół doświadczonych i dopiero rozpoczynających karierę medyków, skupionych wokół prof. Andrzeja Kokoszki – koordynatora Bródnowskiego Centrum Zdrowia Psychicznego. Nasi specjaliści są mocno związani z aktualnym kierunkiem rozwoju medycyny w obszarze psychologii i psychiatrii, dlatego skutecznie dobierają zarówno programy, jak i narzędzia, aktualnie potrzebne do diagnostyki i leczenia pacjentów w obszarze zdrowia psychicznego.

Jeżeli chodzi o finansowanie inicjatywy, to możemy liczyć na wsparcie ze strony NFZ, ale również szeroką kooperację w ramach finansowania samorządu Mazowsza oraz Warszawy. W tym miejscu chciałbym wspomnieć o trudnych, tragicznych wydarzeniach w Krakowie i Warszawie, bo dużo jest obecnie w przestrzeni publicznej mowy o zaburzeniach, których mogli doświadczać sprawcy przemocy. Potrzeby w zakresie wsparcia osób funkcjonujących w społeczeństwie z zaburzeniami zdrowia psychicznego są ogromne. Mamy do czynienia z mnogością problemów, od potrzeby budowania umiejętności zachęcenia do kontaktu z lekarzem specjalistą lub psychologiem, do diagnostyki, prowadzenia terapii i wspomagania farmakologicznego po powrót osoby wyleczonej do swojego środowiska pracy i rodziny. Stąd właśnie nasza propozycja. Dołożyliśmy wszelkich starań, aby była ona dostosowana do potrzeb i wyzwań naszych pacjentów oraz dostarczała najwyższą możliwą jakość wsparcia osobom potrzebującym, a także ich najbliższym.

Przede wszystkim muszę podkreślić ogromny wysiłek i efektywną pracę całego zespołu chirurgii MSB pod kierownictwem prof. Piotra Myrchy w celu standaryzacji tej procedury. Chociaż nie jest ona jeszcze w pełni osiągalna dla pacjentów, bo implantacja stymulatorów zatoki szyjnej pozostaje jeszcze na etapie badań i standaryzacji, to zdecydowanie jest to nowość w sposobie leczenia oraz szansa dla pacjentów z nadciśnieniem lekoopornym, którego nie można zwalczyć w tradycyjny sposób farmakologiczny. Na czym polega zastosowane przez nas rozwiązanie? Otóż w przypadku wzrostu ciśnienia krwi u pacjenta dochodzi do automatycznej stymulacji elektrycznej o bardzo małym natężeniu nerwów zatoki szyjnej, co prowadzi do kontrolowanego obniżenia ciśnienia. Dotąd tę metodę leczenia zastosowano u jednego pacjenta. W stanie dobrym został wypisany do domu, a badania kontrolne wykazały skuteczne działanie wszczepionej aparatury. Jesteśmy dumni z faktu, że problem z nadciśnieniem tętniczym u leczonego pacjenta został ustabilizowany. Efekty są rewelacyjne, co tylko potwierdza fakt podjęcia się przez nasz zespół realizacji innowacyjnej idei, która daje nadzieję wielu chorym.

Korzystając z okazji, chciałbym w tym miejscu podkreślić, że staramy się tworzyć możliwości rozwoju potencjału medycznego również w innych dziedzinach, np. ortopedii czy neurochirurgii. Nasi lekarze korzystają z szerokich możliwości kształcenia i podnoszenia kompetencji. Uczestniczą w konferencjach, sympozjach, dyskusjach, również międzynarodowych, szukając inspiracji, a później cierpliwie, wraz z zespołem, doskonalą istniejące techniki operacyjne. Im szersza współpraca, tym większa szansa na lepsze efekty, a wszystko to z myślą o jakości świadczeń i komforcie leczenia dla pacjenta.

Te słowa to codzienne zobowiązanie i wyzwanie dla nas, lekarzy, kolegów i koleżanek w pracy, ale również wobec pacjentów. Medycyna wymaga gry zespołowej. Przeprowadzane zabiegi nie mogą się odbyć bez udziału, w drodze do operacji, przynajmniej kilku doświadczonych lekarzy, wspieranych przez specjalistów anestezjologii, instrumentariuszki aż po zespół opieki pooperacyjnej. O sukcesie operacji w znaczącym stopniu decydują ludzie, sprzęt to istotne wsparcie dla wiedzy i doświadczenia medyków. W naszej codziennej pracy stawiamy na szacunek, efektywną współpracę, dzielenie się wiedzą oraz stałą, długofalową edukację. Dobre relacje między lekarzami a personelem wspierającym w naturalny sposób udzielają się również pacjentom.

To dla nas wielka radość, że nasi pacjenci są zadowoleni z jakości usług medycznych i opieki świadczonej przez naszych medyków oraz personel wspierający. Zdarzają się jednak sytuacje trudne, które traktujemy jako konieczność przepracowania, wyciągnięcia wniosków i wyzwanie na przyszłość. Zdajemy sobie sprawę, jak istotne jest znaczenie dobrej i efektywnej komunikacji między lekarzami i personelem medycznym a pacjentami. Dlatego stawiamy na przejrzystą informację. Pacjent ma prawo wiedzieć, dlaczego musi oczekiwać na przyjęcie przez lekarza, jaka procedura jest planowana, czego pacjent może oczekiwać po zaleconej terapii. Wiemy, że pacjent w sytuacji kryzysowej, a taką jest zły stan zdrowia i niepewność diagnozy oraz leczenia, potrzebuje kompleksowego i całościowego wsparcia. Zależy nam na stworzeniu bezpiecznej i życzliwej atmosfery w szpitalu zarówno wobec pacjentów, jak i ich bliskich. Cieszymy się, że nasze wysiłki są doceniane m.in. przez pozytywne opinie i polecanie naszych usług w mediach społecznościowych.

Moim zdaniem wprowadzenie w szpitalach uzbrojonej ochrony, o czym słyszę w dyskusji społecznej, nie jest rozwiązaniem. Ryzykowne jest wyciąganie zbyt ostrych wniosków z dramatycznych sytuacji, ale z drugiej strony niepokojący jest brak reakcji ze strony innych pacjentów i zwykłej ludzkiej solidarności w sytuacji potencjalnego zagrożenia. Zdecydowanie potrzebna jest wrażliwość na niestandardowe sytuacje, chociaż chciałbym to z całą mocą podkreślić, nie pozostajemy bierni wobec potencjalnych przypadków agresji pacjentów w stosunku do lekarzy. Nasi medycy zostali poinformowani o tym, jak zachować się w sytuacji wizyty osoby ponadprzeciętnie zdenerwowanej, której zachowanie budzi niepokój, skierowaliśmy specjalny apel do firmy ochroniarskiej, z którą współpracujemy w zakresie szeroko rozumianego bezpieczeństwa.

Tak jak wspomniałem na początku naszej rozmowy, wprowadzamy program wsparcia psychologicznego i psychiatrycznego dla osób z problemami emocjonalnymi. To też pewna odpowiedź na wzrost agresji w ochronie zdrowia i nie tylko. Oczekujemy w tym zakresie również daleko idącego wsparcia ze strony polityków, dyrekcji innych szpitali i organizacji działających na rzecz kształtowania społeczeństwa obywatelskiego. Tylko wspólnymi siłami, we współpracy, możemy zapewnić optymalne bezpieczeństwo naszym medykom, personelowi wspierającemu, ale także pacjentom, którzy obdarzają nas zaufaniem i życzliwością, za co jesteśmy bardzo wdzięczni.

Zdecydowanie jest to edukacja przez dostarczanie rzetelnej i sprawdzonej informacji. Chodzi o świadomość pacjentów w zakresie ochrony własnych danych medycznych, ale również naszych współpracowników, czyli lekarzy i personelu wspierającego. Dostęp do danych powinien być kwestią limitowaną. Równie istotna jest sprawa odpowiedzialności i znajomość konsekwencji, również prawnych, związanych z naruszeniem dostępu do danych przez nieodpowiedzialne zachowanie, np. kliknięcie nieznanego linku. O tym, że bardzo poważnie traktujemy, jako MSB, kwestie cyberochrony może świadczyć fakt powołania członka zarządu MSB ds. cyfryzacji i cyberbezpieczeństwa.

Jako osoby, które mają dostęp do danych pacjentów, musimy być szczególnie wyczuleni na potencjalne ryzyka związane z przetwarzaniem wrażliwych informacji medycznych. W ciągu każdego tygodnia obserwujemy wiele ataków i prób wejścia na nasze serwery, na szczęście – skutecznie przez naszych specjalistów IT – wychwytywanych i udaremnianych. Pamiętajmy, że najsłabszym ogniwem systemu, niestety, jest człowiek, dlatego stawiamy na stałą edukację i szkolenia.

To udogodnienie dotyczy praktycznie już wszystkich obszarów MSB. Pacjenci składają podpisy na nowoczesnych tabletach, co przyspiesza obieg informacji medycznych, sprzyja również optymalizacji czasu pracy personelu, ale zmniejsza też koszty związane z przechowywaniem i archiwizowaniem informacji diagnostycznych i leczniczych. Poza tym podpis elektroniczny spełniający kryteria ważności prawnej złożony przez pacjenta stanowi ważny element tworzenia elektronicznej dokumentacji medycznej. W tym miejscu chciałbym dodać, że dział IT MSB pracuje nad rozbudową tego wartościowego rozwiązania, a urządzenia do podpisów zostały sfinansowane w ramach projektu E-zdrowie dla Mazowsza 2.

Cyfryzacja jest jednym z kluczowych kierunków rozwoju naszego szpitala, ale również całej ochrony zdrowia w naszym kraju. Mimo ryzyka wpisanego w rozwój systemów elektronicznych warto je podjąć, bo w sytuacji krytycznej dla zdrowia i życia pacjenta zgromadzone informacje pomogą podjąć właściwe decyzje w możliwie najkrótszym czasie.