Diagnostyka i leczenie pacjentów z chorobami układu krążenia – konsultacje projektu rozporządzenia

Projekt rozporządzenia ministra zdrowia z 12 sierpnia 2025 r. w sprawie kluczowych zaleceń dotyczących organizacji opieki kardiologicznej i postępowania klinicznego wykonuje upoważnienie z ustawy o Krajowej Sieci Kardiologicznej (art. 5 ust. 3 ustawy z 4 czerwca 2025 r.).

Jego celem jest zwiększenie efektywności opieki kardiologicznej, ujednolicenie postępowania klinicznego oraz poprawa jakości diagnostyki i leczenia.

Rozporządzenie obejmuje wszystkie poziomy opieki nad pacjentami z chorobami układu krążenia. Oznacza to, że nowe zasady będą dotyczyły zarówno podstawowej opieki zdrowotnej, gdzie często rozpoczyna się proces diagnostyczny, jak i dalszych etapów leczenia.

Istotną częścią regulacji jest ambulatoryjna opieka specjalistyczna. To właśnie tutaj pacjent trafia na badania pogłębione, konsultacje kardiologiczne oraz rozpoczyna leczenie wymagające stałej kontroli specjalisty.

Kolejny poziom to lecznictwo szpitalne, obejmujące pełną diagnostykę, leczenie w warunkach stacjonarnych oraz procedury wysokospecjalistyczne, takie jak zabiegi kardiologiczne czy interwencje ratujące życie.

Ostatnim elementem systemu jest rehabilitacja kardiologiczna, która ma kluczowe znaczenie dla utrzymania efektów leczenia i zapobiegania nawrotom choroby. To etap, na którym pacjent uczy się funkcjonować z chorobą przewlekłą, odzyskuje sprawność i poprawia jakość życia.

Zalecenia wprowadzają pojęcie ścieżki pacjenta, czyli algorytmu postępowania na wszystkich wymienionych poziomach. Ma on zapewnić jednolity standard diagnostyki i terapii, niezależnie od miejsca, w którym pacjent korzysta ze świadczeń.

Placówki zakwalifikowane do Krajowej Sieci Kardiologicznej są zobowiązane do realizacji świadczeń na podstawie aktualnej wiedzy medycznej. Oznacza to, że każda diagnoza, leczenie i proces rehabilitacji muszą być prowadzone zgodnie z najnowszymi standardami oraz kluczowymi zaleceniami określonymi w rozporządzeniu.

Zalecenia nie dotyczą wyłącznie ośrodków wchodzących w skład sieci. Mają one charakter wiążący również dla ośrodków współpracujących, które uczestniczą w procesie diagnostyki, leczenia i dalszej opieki nad pacjentem.

Wdrożenie jednolitych zaleceń przyniesie zauważalne efekty w funkcjonowaniu całego systemu opieki kardiologicznej. Przede wszystkim pacjent zyska jasną i przewidywalną ścieżkę diagnostyki oraz leczenia, dzięki czemu cały proces stanie się bardziej uporządkowany i zrozumiały zarówno dla niego, jak i dla personelu medycznego.

Kolejną korzyścią będzie lepsza koordynacja pracy zespołów medycznych. Wytyczne usprawnią współpracę między lekarzami podstawowej opieki zdrowotnej, specjalistami, szpitalami oraz ośrodkami rehabilitacyjnymi.

Nowe rozwiązania mają także bezpośrednie przełożenie na pacjenta – standaryzacja opieki poprawi jej jakość i zwiększy szanse na utrzymanie dobrego stanu zdrowia po zakończonym leczeniu. Ujednolicone wytyczne pozwolą ograniczyć różnice w sposobie prowadzenia terapii między poszczególnymi placówkami, co daje pacjentowi pewność, że niezależnie od miejsca zamieszkania otrzyma taką samą, wysoką jakość świadczeń.

Dzięki jasno określonej ścieżce diagnostyczno-terapeutycznej pacjent szybciej trafi do odpowiedniego specjalisty, uniknie zbędnych opóźnień i będzie miał dostęp do optymalnych metod leczenia. Standardy obejmują również etap rehabilitacji kardiologicznej, co zwiększa szanse na odzyskanie sprawności, zmniejszenie ryzyka powikłań i poprawę jakości życia w dłuższej perspektywie.

W efekcie pacjent zyskuje nie tylko większe bezpieczeństwo w procesie leczenia, ale także realną szansę na lepsze rokowania i dłuższe życie w możliwie dobrej kondycji zdrowotnej.

W szerszej perspektywie wdrożenie zaleceń przyczyni się do zmniejszenia obciążenia chorobami układu krążenia w społeczeństwie. Dzięki temu system ochrony zdrowia będzie mógł działać sprawniej i efektywniej, a koszty związane z leczeniem i hospitalizacją ulegną ograniczeniu.

Rozporządzenie realizuje założenia reformy z Krajowego Planu Odbudowy – kamień milowy nr D5G „Wejście w życie ustawy o Krajowej Sieci Kardiologicznej”

W praktyce oznacza to kontynuację budowy systemu opartego na koordynacji opieki kardiologicznej, w którym wszystkie etapy – od podstawowej opieki zdrowotnej, przez specjalistyczne poradnie i szpitale, aż po rehabilitację – są ze sobą ściśle powiązane. Pacjent nie pozostaje sam na żadnym etapie leczenia, a poszczególne jednostki medyczne mają jasno określone zadania i obowiązki. Takie rozwiązanie pozwala uniknąć powielania badań, skraca czas diagnostyki, ułatwia planowanie terapii i zapewnia większą spójność w prowadzeniu chorego. Dzięki temu opieka staje się bardziej efektywna, przewidywalna i zorientowana na potrzeby pacjenta.

Nowe przepisy nie nakładają dodatkowych obciążeń finansowych na mikro, małe i średnie podmioty lecznicze. Rozporządzenie zacznie obowiązywać 14 dni od ogłoszenia.