Maciej Piróg: Zdrowie publiczne: ustawa jest potrzebna

Od razu widać, że potrzebny jest koordynator takiej pracy. Był pomysł powołania pełnomocnika ds. zdrowia publicznego. Można by powiedzieć, że jest od tego premier, ale byłby kłopot z praktyczną realizacją. Warto przypomnieć, że w wielu krajach unijnych nie ma Ministerstwa Zdrowia, tylko Zdrowia Publicznego. Jeśli jest więcej rynku w medycynie naprawczej, nie ma potrzeby, żeby minister zdrowia kierował leczeniem. Od tego są lekarze, szpitale, przychodnie. Natomiast gdy trzeba skontrolować np. żywność, wodę czy powietrze, to wówczas potrzebne są instrumenty zawarte w ustawie o zdrowiu publicznym, która nakłada obowiązek prowadzenia polityki ponadresortowej. Na przykład w zakresie edukacji potrzebna jest współpraca MEN, szkoły, samorządów, lekarzy, przełamywanie zahamowań kulturowych dorosłych, dzieci i młodzieży w odniesieniu do uprawiania sportów. Chodzi o to, by działania upowszechniające sprawność fizyczną były skoordynowane.