Praca w sektorze ochrony zdrowia i branży medycznej od zawsze dla grup zawodowych w tym obszarze wymagała dużego zaangażowania czasowego. Szczególnie jeżeli mamy na myśli osoby pracujące na pierwszej linii tak jak dzieje się w przypadku lekarzy, pielęgniarek czy ratowników medycznych.

W dzisiejszym dynamicznym świecie, gdzie jedyną stałą rzeczą jest zmiana, to właśnie nowoczesne narzędzia online stały się przewagą konkurencyjną i kluczowym elementem efektywnego zarządzania zasobami ludzkimi.

Istnieją dosłownie tysiące możliwych alternatywnych harmonogramów czasu pracy dostępnych do użycia w zmianowym systemie pracy w przedsiębiorstwach produkcyjnych. Jednak nie jest znany jeden wzór na zbudowanie grafiku idealnego dla wszystkich.

Już od dekad pracodawcy są przyzwyczajeni do cyklicznego planowania harmonogramów czasu pracy, niezależnie od płci, wieku czy oczekiwań swoich pracowników. W pracy biurowej powszechnie przyjął się system pracy bazujący na klasycznych godzinach pracy od 8.00 do 16.00 czy od 9.00 do 17.00. Nieliczni pracodawcy proponują swoim pracownikom „elastyczne” godziny pracy. Natomiast w firmach produkcyjnych przyjął się system pracy oparty na modelu wywodzącym się jeszcze z lat 60 XX wieku, gdzie pracownicy zaczynają pracę w godzinach: 6.00, 14.00 lub 22.00. Czy aby na pewno takie podejście jest wciąż słuszne i aktualne? Czy oczekiwania pracownika z 2-letnim stażem pracy są takie same jak tego z 25-letnim?

Okazjonalna praca zdalna będzie odpowiednikiem dzisiejszej pracy z domu, czyli home-office, (HO), która już jest traktowana jako forma benefitu przysługującego pracownikom. Natomiast docelowo będzie to uprawnienie pracownicze wynikające bezpośrednio z nowych przepisów wdrożonych do Kodeksu pracy. Dla pracodawców bardzo ważną informacją będzie fakt, że tych przepisów nie trzeba będzie wdrażać w swojej organizacji. 

Pracownicy służby zdrowia, lekarze oraz pielęgniarki w Polsce potrafią pracować nawet 126 godzin tygodniowo. Skutkiem takiej pracy jest chroniczne przemęczenie, przepracowanie i czasami niezawinione popełnianie błędów medycznych.

Po długich pracach 8 czerwca br. skierowano do pierwszego czytania projekt nowelizacji Kodeksu pracy. Nowelizacja jest szczególnie istotna dla pracodawców stosujących obecnie telepracę lub pracę zdalną na podstawie przepisów ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 oraz innych chorób zakaźnych, potocznie nazywaną „ustawą covidową”. Projekt jest również bardzo ważny dla wszystkich pracowników wyczekujących uregulowania kwestii formalnych i prawnych związanych z pracą zdalną.

Temat gruntownych zmian w Kodeksie pracy jest poruszany od wielu lat, zarówno przez pracodawców, pracowników, jak i ustawodawcę. Do chwili wybuchu pandemii niewiele się w tym zakresie działo. Refleksja przyszła w momencie masowego przejścia pracowników na pracę zdalną, która dotychczas praktycznie nie była uregulowana. Co przyniesie ten rok?

Szacuje się, że w połowie lutego 2022 roku na kwarantannie w Polsce może przybywać aż 2 miliony osób, co stanowi prawie 10% osób aktywnych zawodowo w naszym kraju. Czy to spowoduje ponowne zamrożenie działalności części firm? Jak poradzić sobie z kwarantannami pracowników na tak znaczną skalę?

Temat ewidencji czasu pracy zawsze wywołuje emocje zarówno wśród pracodawców, jak i pracowników. Pół żartem pół serio zawsze powtarzam, że możliwości w tym zakresie są trzy – metoda marchewki, kija oraz miecza obosiecznego. Co to oznacza i dlaczego ten temat jest coraz ważniejszy w erze powszechnej pracy zdalnej?