lekarz

Sejm uchwalił ważne zmiany w prawie w związku z epidemią w Polsce SARS-CoV-2. W moim przekonaniu omawiane zmiany są daleko idące i świadczą o tym, że sytuacja w ochronie zdrowia jest o wiele bardziej poważna niż wynika to z oficjalnych statystyk. Planowanie wykorzystania do zwalczania epidemii lekarzy stażystów i rezydentów jednoznacznie wskazuje, że wkrótce mogą wystąpić znaczne niedobory kadrowe w podmiotach leczniczych.

Czy lekarz po przepracowaniu dyżuru może samodzielnie zdecydować o opuszczeniu placówki w sytuacji, gdy nie ma innego lekarza, który by go zastąpił?

Sąd Najwyższy zajmował się zagadnieniem dotyczącym informacji lekarskiej (wyrok z 10 stycznia 2019 r. - sygn. akt II CSK 293/18). W sprawie tej chodziło o to, że pacjentka domagała się zadośćuczynienia za niepotrzebnie wykonaną operację usunięciu  przydatków  prawych  z  kikutem  szyjki  macicy oraz za nieprawidłowo udzieloną informację medyczną związaną z zabiegiem. Przyjęta w tym wyroku przez SN wykładania przepisów jest niezwykle ważna dla praktyki lekarskiej. Dowiedz się więcej. 

Ostatnio jeden z użytkowników mojej strony opisał następującą sytuację: „pojechałem na wizytę domową do starszej pani, mojej pacjentki (jestem lekarzem rodzinnym). W czasie wizyty zorientowałem się, że córka tej pani włączyła w telefonie nagrywanie i ciągle mnie pytała, czy nie trzeba mamy zabrać do szpitala. Nie wiedziałem co robić, więc dokończyłem wizytę. Czy w takiej sytuacji mogę odmówić kontynuowania wizyty i wyjść?”

Ze względu braki kadrowe na oddziale neonatologicznym lekarzy postawiono przed faktem, że lekarz-rezydent z oddziału pediatrycznego, obecny na dyżurze, będzie w tym samym czasie rozpisany do dyżuru na neonatologii. Oznacza to, że będzie więc na dwóch oddziałach. Czy ta sytuacja jest zgodna z prawem?