Sieć szpitali – proponowany podział środków doprowadzi do dysproporcji

Tekst ustawy zwykle dość ogólne opisuje proponowane zmiany. Rozporządzenia zaś je uszczegóławiają. Z tych trzech rozporządzeń, wszystkie noszą datę 6 lutego 2017 r. Dwa najważniejsze (z mojego punktu widzenia zarządzającego szpitalem) to, o określeniu szczegółowych kryteriów kwalifikacji świadczeniodawców do poziomów systemu podstawowego szpitalnego zabezpieczenia świadczeń opieki zdrowotnej oraz o określeniu sposobu ustalania ryczałtu systemu zabezpieczenia na pierwszy okres rozliczeniowy.

Zyskaj darmowy dostęp do portalu serwiszoz.pl. Gwarantujemy, że znajdziesz na nim odpowiedzi na nurtujące Cię pytania! Nic za to nie zapłacisz. Zarejestruj się. To zajmie tylko 15 sekund!>>

Na podstawie tych rozporządzeń będzie wiadomo, kto znajdzie się w sieci i na jaką wartość kontraktu może liczyć szpital. Dla szpitala będzie to strategiczna decyzja. Zakwalifikowanie szpitala do odpowiedniego poziomu oraz ustalenie wartości kontraktu na pierwszy okres zamrozi hierarchię konkretnego szpitala w dostępie do środków NFZ, a potem instytucji, która przejmie rolę płatnika od NFZ.

Tak samo było w 1999 roku, gdy z systemu budżetowego szpitale przechodziły na finansowanie w ramach umów z ówczesnymi Kasami Chorych. Zaproponowane przez Kasy Chorych finansowanie, podwyższone lub nie, po ewentualnych „negocjacjach”, kwalifikowały szpital do hierarchii w dostępie pieniędzy z kas. Kontraktowanie świadczeń przez szpital w kolejnych konkursach tylko w sposób kosmetyczny zmieniały udział szpitala w budżecie Kasy Chorych.

Efekt tego jest taki, że nadal są znaczne rozbieżności w nakładach NFZ na jednego mieszkańca dla czterech podstawowych oddziałów. Celem, zwłaszcza NFZ, miało być doprowadzenie do wyrównania tych dysproporcji, ponieważ nie odpowiadają one różnicom wynikającym choćby z epidemiologii i struktury wieku mieszkańców. Tak się jednak nie stało. Mam prawo sądzić, że obecnie proponowany podział środków dla poszczególnych szpitali powiatowych może doprowadzić do jeszcze większych dysproporcji nakładów na jednego mieszkańca.